La Biblioteca indiana vuelve a tener libros
Durante los primeros dos años de esta biblioteca el enfoque se centraba en hacer un buen fondo documental en papel. La idea era servir de centro de documentación y referencia al mundo académico y profesional que en aquel momento empezaba a mirar hacia la red sin contar con demasiados entornos puente. El planteamiento nos obligó a disponer de un espacio público -con sus costes- pero nos abrió también a hacer actos y un primer curso de análisis de redes que fue semilla de otros posteriores sobre ciberactivismo y comunicación en red.
El balance tras los dos primeros años es que nuestra idea original (un centro de documentación presencial) habÃa fracasado. Simplemente no habÃa demanda. Sólo nuestra red próxima utilizaba la biblioteca y no se justificaban los costes de espacio y envÃo postal de libros.
Desde entonces la Biblioteca, como puede seguirse en este blog, se ha centrado en iniciativas sociales, actos públicos y cursos. En 2006 empezamos una actividad amplia e interesante en Iberoamérica que en los próximos dÃas nos llevará a la inauguración de la primera Escuela de Redes del mundo. Los actos tampoco pasaron sin consecuencias, ahà está el Ecoperiódico con una nueva edición cada dÃa y la misma Colección Planta 29, producto directo del devolucionismo por el que apostamos con fuerza a partir de 2006.
Pero ¿Y de los libros qué? ¿No somos ya una biblioteca? ¿No prestamos libros a nuestros socios?
En la práctica es la dimensión de nuestra asociación que menos se ha desarrollado en estos últimos dos años. Nuestra red de socios está tremendamente distribuida en el espacio: entre los dos nodos más distantes hay más kilómetros que entre Madrid y Tokio. La presencialidad torna inoperativo el préstamo tradicional y los soportes electrónicos, que a las finales implican leer los libros sobre una pantalla TFT, son agotadores para el lector.
Pero, el mismo desarrollo tecnológico, con la aparición de soportes de tinta electrónica que utilizan software libre como Iliad está cambiando el terreno y apuntando nuevos modelos. Hoy podemos pensar, por fin, una biblioteca enredadera en la que cada nodo podrÃa reconstruir la red -y el fondo documental- por si mismo.
Hemos comenzado a digitalizar nuestro fondo. Tenemos una paciente, larga y trabajosa perspectiva de escaners y horas de corrección por delante. Horas de consultas a abogados y discusiones sobre los lÃmites de la propiedad intelectual en la actividad bibliotecaria. Pero también sistemas y software que desarrollar en los que el concepto mismo de biblioteca se transforma, cambiando las formas de socialización y trabajo en equipo… y estamos decididos a ser los primeros en experimentarlas.
Durante os primeiros dois anos desta biblioteca o enfoque centrava-se em fazer um bom fundo documental em papel. A ideia era servir de centro de documentação e referência ao mundo académico e profissional que naquele momento começava a olhar para a rede sem contar com demasiados meios ponte. A proposta obrigou-nos a dispor de um espaço público -com seus custos- mas abriu-nos também a fazer actos e um primeiro curso de análise de redes que foi semente de outros posteriores sobre ciberactivismo e comunicação em rede.
O balanço depois dos dois primeiros anos é que nossa ideia original (um centro de documentação presencial) tinha fracassado. Simplesmente não tinha demanda. Só nossa rede próxima utilizava a biblioteca e não se justificavam os custos de espaço e envio postal de livros.
Desde então a Biblioteca, como pode se seguir neste blog, se centrou em iniciativas sociais, actos públicos e cursos. Em 2006 começamos uma actividade ampla e interessante em Iberoamérica que nos próximos dias levar-nos-á à inauguração da primeira Escola de Redes do mundo. Os actos também não passaram sem consequências, aí está o Ecoperiódico com uma nova edição a cada dia e a mesma Colecção Planta 29, produto directo do devolucionismo pelo que apostamos com força a partir de 2006.
Mas E dos livros que? Não somos já uma biblioteca? Não prestamos livros a nossos sócios?
Na prática é a dimensão de nossa associação que menos se desenvolveu nestes últimos dois anos. Nossa rede de sócios está tremendamente distribuída no espaço: entre os dois nodos mais distantes há mais quilómetros que entre Madri e Tokio. A presencialidad torna inoperativo o empréstimo tradicional e suporte-los electrónicos, que às finais implicam ler os livros sobre uma tela TFT, são esgotadores para o leitor.
Mas, o mesmo desenvolvimento tecnológico, com o aparecimento de suportes de tinta electrónica que utilizam software livre como Iliad está a mudar o terreno e apontando novos modelos. Hoje podemos pensar, por fim, uma biblioteca enredadera na que a cada nodo poderia reconstruir a rede -e o fundo documental- por se mesmo.
Começámos a digitalizar nosso fundo. Temos uma paciente, longa e trabajosa perspectiva de escaners e horas de correcção por diante. Horas de consultas a advogados e discussões sobre os limites da propriedade intelectual na actividade bibliotecaria. Mas também sistemas e software que desenvolver nos que o conceito mesmo de biblioteca se transforma, mudando as formas de socialización e trabalho em equipa… e estamos decididos a ser os primeiros nas experimentar.
Durante os primeiros dous anos desta biblioteca o enfoque centrábase en facer un bo fondo documental en papel. A idea era servir de centro de documentación e referencia ao mundo académico e profesional que naquel momento empezaba a mirar cara á rede sen contar con demasiadas contornas ponte. A formulación obrigounos a dispoñer dun espazo público -cos seus custos- pero abriunos tamén a facer actos e un primeiro curso de análise de redes que foi semente doutros posteriores sobre ciberactivismo e comunicación en rede.
O balance tralos dous primeiros anos é que a nosa idea orixinal (un centro de documentación presencial) fracasara. Simplemente non había demanda. Só a nosa rede próxima utilizaba a biblioteca e non se xustificaban os custos de espazo e envío postal de libros.
Desde entón a Biblioteca, como pode seguirse neste blog, centrouse en iniciativas sociais, actos públicos e cursos. En 2006 empezamos unha actividade ampla e interesante en Iberoamérica que nos próximos días levaranos á inauguración da primeira Escola de Redes do mundo. Os actos tampouco pasaron sen consecuencias, aí está o Ecoperiódico cunha nova edición cada día e a mesma Colección Planta 29, produto directo do devolucionismo polo que apostamos con forza a partir de 2006.
Pero E dos libros que? Non somos xa unha biblioteca? Non prestamos libros aos nosos socios?
Na práctica é a dimensión da nosa asociación que menos se desenvolveu nestes últimos dous anos. A nosa rede de socios está tremendamente distribuída no espazo: entre os dous nodos máis distantes hai máis quilómetros que entre Madrid e Tokio. A presencialidad torna inoperativo o préstamo tradicional e os soportes electrónicos, que ás finais implican ler os libros sobre unha pantalla TFT, son agotadores para o lector.
Pero, o mesmo desenvolvemento tecnolóxico, coa aparición de soportes de tinta electrónica que utilizan software libre como Iliad está cambiando o terreo e apuntando novos modelos. Hoxe podemos pensar, por fin, unha biblioteca enredadera na que cada nodo podería reconstruír a rede -e o fondo documental- por si mesmo.
comezamos a digitalizar o noso fondo. Temos unha paciente, longa e traballosa perspectiva de escaners e horas de corrección por diante. Horas de consultas a avogados e discusións sobre os límites da propiedade intelectual na actividade bibliotecaria. Pero tamén sistemas e software que desenvolver nos que o concepto mesmo de biblioteca transfórmase, cambiando as formas de socialización e traballo en equipo… e estamos decididos a ser os primeiros en experimentalas.
Pendent los primièrs dos ans d'aquesta bibliotèca lo # # #el se centrava en far un bon fons documentari en papièr. L'idèa èra servir de centre de documentacion e referéncia dins lo mond academic e professional qu'en aquel moment començava a gardar cap a la ret sens comptar amb demasiados d'entorns pont. Lo plantejament nos obliguèt a dispausar d'un espaci public -amb los sieus còstes- mas nos dobriguèt tanben a far d'actes e un primièr cors d'analisi de rets que foguèt grana d'unes autres posteriora envolopa ciberactivismo e comunicacion en ret.
Lo balanç après los dos de primièrs ans es que la nòstra idèa originala (un centre de documentacion presenciala) aviá fracassat. Simplament pas aviá demanda. Sonque la nòstra ret prèpa utilizava la bibliotèca e se justificavan pas los còstes d'espaci e enviament postal de libres.
Dempuèi alavetz la Bibliotèca, coma pòt se seguir en aqueste blog, s'es centrat en d'iniciativas socialas, d'actes publics e de corses. En 2006 començam una activitat ampla e interessanta en Iberoamérica qu'en los prèps jorns nos portarà a l'inauguracion de la primièra Escòla de Rets del mond. Los actes passèron tanpauc sens de consequéncias, es aicí lo Ecoperiódico amb una nòva edicion cada jorn e la meteissa Colleccion Planta 29, produch dirècte del devolucionismo qu'apostam per el amb fòrça tre 2006.
Mas E dels libres qué? Sèm pas ja una bibliotèca? Prestam pas de libres als nòstres sòcis?
En la practica es la dimension de la nòstra associacion que s'es desvolopat mens en aquestes darrièrs dos ans. La nòstra ret de sòcis es tremendamente distribuida en l'espaci: entre los dos nodos mai distantes i a mai de quilomètres qu'entre Madrid e Tòquio. La presencialidad torna inoperativo lo prèst tradicional e los supòrts electronics, qu'a las finalas implican liéger los libres sobratz una pantalha TFT, son agotadores pel lector.
Mas, lo meteis desvolopament tecnologic, amb l'aparicion de supòrts de tencha electronica qu'utilizan logicial liure coma Iliad càmbia lo terren e en apuntant de nòus modèls. Podèm uèi pensar, per fin, una bibliotèca enredadera que cada nodo poiriá en el rebastir la ret -e lo fons documentari- per se meteis.
Avèm començat a digitalizar lo nòstre fons. Avèm una pacienta, longa e trabajosa perspectiva de escaners e d'oras de correccion per davant. Oras de consultas a d'avocats e de discussions sobratz los limits de la proprietat intellectuala en l'activitat bibliotecaria. Mas tanben de sistèmas e logicial que desvolopar que lo concèpte meteis de bibliotèca se transforma en el, en cambiant las formas de socialización e trabalh en equipa… e sèm decidits a èsser los primièrs en las experimentar.
Durant els primers dos anys d'aquesta biblioteca l'enfocament se centrava a fer un bon fons documental en paper. La idea era servir de centre de documentació i referència al món acadèmic i professional que en aquell moment començava a mirar cap a la xarxa sense explicar amb massa entorns pont. El plantejament ens va obligar a disposar d'un espai públic -amb els seus costos- però ens va obrir també a fer actes i un primer curs d'anàlisi de xarxes que va ser llavor d'altres posteriors sobre ciberactivismo i comunicació en xarxa.
El balanç després dels dos primers anys és que la nostra idea original (un centre de documentació presencial) havia fracassat. Simplement no hi havia demanda. Només la nostra xarxa pròxima utilitzava la biblioteca i no es justificaven els costos d'espai i enviament postal de llibres.
Des de llavors la Biblioteca, com pot seguir-se en aquest blog, s'ha centrat en iniciatives socials, actes públics i cursos. En 2006 comencem una activitat àmplia i interessant a Iberoamèrica que en els pròxims dies ens portarà a la inauguració de la primera Escola de Xarxes del món. Els actes tampoc van passar sense conseqüències, aquí està el Ecoperiódico amb una nova edició cada dia i la mateixa Col·lecció Planta 29, producte directe del devolucionismo pel qual apostem amb força a partir de 2006.
Però I dels llibres què? No som ja una biblioteca? No prestem llibres als nostres socis?
En la pràctica és la dimensió de la nostra associació que menys s'ha desenvolupat en aquests últims dos anys. La nostra xarxa de socis està tremendament distribuïda en l'espai: entre els dos nodes més distants hi ha més quilòmetres que entre Madrid i Tòquio. La presencialidad torna inoperativo el préstec tradicional i els suportis electrònics, que a les finals impliquen llegir els llibres sobre una pantalla TFT, són agotadores per al lector.
Però, el mateix desenvolupament tecnològic, amb l'aparició de suportis de tinta electrònica que utilitzen programari lliure com Iliad està canviant el terreny i apuntant nous models. Avui podem pensar, per fi, una biblioteca enredadera en la qual cada node podria reconstruir la xarxa -i el fons documental- per si mateix.
Hem començat a digitalitzar el nostre fons. Tenim una pacient, llarga i trabajosa perspectiva de escaners i hores de correcció per davant. Hores de consultes a advocats i discussions sobre els límits de la propietat intel·lectual en l'activitat bibliotecària. Però també sistemes i programari que desenvolupar en els quals el concepte mateix de biblioteca es transforma, canviant les formes de socialització i treball en equip… i estem decidits a ser els primers a experimentar-les.
El balance tras los dos primeros años es que nuestra idea original (un centro de documentación presencial) habÃa fracasado. Simplemente no habÃa demanda. Sólo nuestra red próxima utilizaba la biblioteca y no se justificaban los costes de espacio y envÃo postal de libros.
Desde entonces la Biblioteca, como puede seguirse en este blog, se ha centrado en iniciativas sociales, actos públicos y cursos. En 2006 empezamos una actividad amplia e interesante en Iberoamérica que en los próximos dÃas nos llevará a la inauguración de la primera Escuela de Redes del mundo. Los actos tampoco pasaron sin consecuencias, ahà está el Ecoperiódico con una nueva edición cada dÃa y la misma Colección Planta 29, producto directo del devolucionismo por el que apostamos con fuerza a partir de 2006.
Pero ¿Y de los libros qué? ¿No somos ya una biblioteca? ¿No prestamos libros a nuestros socios?
En la práctica es la dimensión de nuestra asociación que menos se ha desarrollado en estos últimos dos años. Nuestra red de socios está tremendamente distribuida en el espacio: entre los dos nodos más distantes hay más kilómetros que entre Madrid y Tokio. La presencialidad torna inoperativo el préstamo tradicional y los soportes electrónicos, que a las finales implican leer los libros sobre una pantalla TFT, son agotadores para el lector.
Pero, el mismo desarrollo tecnológico, con la aparición de soportes de tinta electrónica que utilizan software libre como Iliad está cambiando el terreno y apuntando nuevos modelos. Hoy podemos pensar, por fin, una biblioteca enredadera en la que cada nodo podrÃa reconstruir la red -y el fondo documental- por si mismo.
Hemos comenzado a digitalizar nuestro fondo. Tenemos una paciente, larga y trabajosa perspectiva de escaners y horas de corrección por delante. Horas de consultas a abogados y discusiones sobre los lÃmites de la propiedad intelectual en la actividad bibliotecaria. Pero también sistemas y software que desarrollar en los que el concepto mismo de biblioteca se transforma, cambiando las formas de socialización y trabajo en equipo… y estamos decididos a ser los primeros en experimentarlas.
Junio 12th, 2008 a las 7:22 pm
[...] La Biblioteca de las Indias Electrónicas vuelve a tener libros. El modelo de biblioteca tradicional fracasó: nadie usaba una biblioteca especializada. Pero ahora, cuando la experiencia de la tinta electrónica compite -y gana- al libro en papel, tiene sentido plantearse una biblioteca realmente electrónica o cuando menos digital. Guardado por David de Ugarte (miniposts) en miniposts a las 8:22 pm [...]
Junio 13th, 2008 a las 1:53 am
“abriendo brecha”
Me parece fascinante el proyecto
Un abrazo David
Junio 16th, 2008 a las 4:31 pm
[...] in Minipost | La Biblioteca de las Indias Electrónicas vuelve a tener libros. El modelo de biblioteca tradicional fracasó: nadie usaba una biblioteca especializada. Pero ahora, [...]
Junio 30th, 2008 a las 10:49 am
[...] estos años comienza a tomar materialidad, me doy cuenta de que el gran proyecto neoveneciano es la Biblioteca Electrónica. No es ya sólo el coste de mover kilos y kilos de papel océano arriba y abajo. Es que la [...]
Julio 8th, 2008 a las 12:17 pm
[...] literatura en esta entrada, dejando aparte de momento los libros técnicos y proyectos como el de la biblioteca electrónica que se están montando de Ugarte y lxs demás [...]